Digitalna bežična televizija dostupna je na teritoriji Banjaluke i Prijedora. Bežična kablovska televizija (Multichannel Multipoint Distribution System) MMDS – namjenjena je za dijelove grada koji još nisu pokriveni kablovskom televizijom.

MMDS (Multichannel Multipoint Distribution System) predstavlja tehnologiju koja se već više od jedne decenije primjenjuje u fiksnim bežičnim širokopojasnim mrežama u SAD, Kanadi i na Dalekom Istoku.

MMDS ima prednosti nad kablovskim sistemom u ruralnim sredinama. Ekonomični višekanalni servisi se mogu uspostaviti brzo bez postavljanja skupih kablova i bez dozvola individualnih kućevlasnika. Da bi servis bio na raspolaganju korisniku, potrebno je pored odgovarajuće bazne stanice, koja je povezana na ostatak KDS-a, instalirati antenu na strani krajnjeg korisnika, koja ima optičku vidljivost ka predajniku kod bazne stanice.

Pomoću MPEG kodera i A/D konvertora vrši se digitalizacija i kompresija analognih TV signala da bi se potom modulisali QAM tehnikom modulacije. Na kraju postupka modulacije tako digitalizovani TV signali se sabiraju sa već postojećim digitalnim signalima (ukoliko naravno postoje) i preko transmitera, koji ukupni signal translira na željenu frekvenciju, distribuiraju do predajne antene. Veoma je važno istaći da se postupak digitalizacije i kompresije TV signala mora obaviti u realnom vremenu, odnosno najčešće je za svaki analogni TV kanal potreban po jedan MPEG-2 koder i QAM modulator, što značajno povećava cijenu realizacije bežične mreže, obzirom da jedan ovakav uređaj košta nekoliko hiljada evra.

Snaga MMDS predajnika je 10 do 100 W, što je znatno manje nego kod VHF i UHF signala, kod kojih predajnici imaju snagu i do 10 KW. Domet linka umnogome zavisi od EIRP (Efektivna Izotropna Izrađena Snaga) antene, odnosno povećanjem EIRP moguće je povećati domet, a samim tim i broj potencijalnih korisnika. Sa ovom snagom moguće je ostvariti prenos pri idealnim uslovima i do 50 kilometara, ali treba imati u vidu da je kod ovog sistema neophodna optička vidljivost između antena na strani bazne stanice i krajnjeg korisnika, pa elektromagnetno polje na mjestu prijema često varira u zavisnosti od konfiguracije terena i prepreka.

Moguće je koristiti horizontalnu i vertikalnu polarizaciju radi što efikasnijeg iskorišćenja spektra. Što se tiče prijemnih antena na strani bazne stanice, obično postoji više njih koje pokrivaju određeni sektor da bi se omogućio prijem slabijih signala od strane korisnika.

Na strani krajnjeg korisnika potrebno je instalirati primopredajnu antenu malog prečnika (15 do 30 cm, parabolična antena, najčešće mrežasta zbog udara vjetra),

konvertor za međufrekvencije, i STB uređaj, ukoliko se vrši prijem digitalnih signala. Naravno, prijemna antena i STB uređaj na strani korisnika treba da prijemni signal prilagode za emitovanje na TV ili radio uređaj.